Kołysanka

Niech ten niby wiersz mój

będzie jak kołysanka

gdy trzymam Cię na rękach

dziecko moje kochane i bujam.

Bujam Cię i kołyszę

mruczę śpiewam i chcę ukołysać byś

wreszcie zasnęła i nic.

Nic to nie pomaga aż dotąd

kiedy przyjdzie zmęczenie i sen

w postaci małpki lub misia przytuli

zaśnie w końcu Magdusi Agusia   

Agusi Magdusia

jak wspomnienie.

Wspomnienie dobrego dzieciństwa

niech pojawia się każdemu nawet

już doskonale staremu

dojrzałemu , bo jest to prawda

tak bardzo prawdziwa ,

że malutkim człowiekiem byłem lub byłam

kołysał mnie ojciec jak matka lub

matka jak ojciec

kołysankę przecież

naprawdę mi śpiewał.

Śpiewał tak cudnie, że prawie się w to

wierzyć

nie chce a ja tak bardzo ,

bardzo chcę śpiewać

moją kołysankę

Tobie jeszcze i jeszcze...

- Artur Mrozowski  śpiewa

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Cień matki

Cień matki czy ojca pojawia się

na każdym kroku
za każdym człowiekiem
bowiem jesteśmy odbiciem
swoich rodziców i mamy „coś”
z wyglądu lub z charakteru
ojca lub matki, więc daj.
Daj dobry przykład swoim życiem

tą dobrocią i miłością swoją a
przyniesie to dobry efekt

następnym pokoleniom i łańcuch.
Łańcuch dobra będzie się rozszerzał

więc jeszcze kochaj i będziesz wtedy

kochany i jak cień pamiętaj
aby być dobrym człowiekiem i myśl

zawsze więc co robisz, aby nie żałować

później niczego i szczerze.
Szczerze rozmawiaj o Twoich
pragnieniach , choćby jak ten cień
pamiętaj , że nie ma idealnych ludzi

że każdy ma jakieś wady ale zalety

też ma na pewno i wiedz , że w życiu

też nie może być nudno.
Nudno aby nie było , to są ludzie

dlatego i są ludziska jak poeci

w każdym kolejnym pokoleniu

tymi cieniu ludzkości.
Ludzkości potrzebni są wspaniali
ludzie , lecz idealnych całkiem nie ma  

są najwyżej
nieznani poeci w cieniu.

- Mrozowski Artur

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Człowiek z bolącą głową

(po śmierci głowa Ciebie już  nie zaboli)

Moje „ja „ znaczy dla mnie bardzo wiele.

Wiele jest we mnie mądrości i niech tam ,

kto chce niech się złości.

Złości  mnie tak bardzo wiele, choćby to

że nie bardzo bywałem w kościele.

W kościele z bolącą głową  był mój tato

co mu przyszło z tego?

Z tego widać znakomicie, że każdy umrze

jak  Ty  również ,wieczorem albo o świcie.

O świcie nad ranem myślę sobie, że umrę

tak po jakiejś byle jakiej chorobie niedługo.

Niedługo zaś potem  moje ja , gdzieś 

sobie  spokojnie  tak poetycznie odpłynie

ale całkiem zapewniam Was nie zginie.

Nie zginie bowiem dusza moja, bo zostanie

gdzieś w kimś  poezja  Twoja czy ta  moja.

Moja  boląca głowa nie  będzie  tak sobie

na marne bolała  i moje „ja” się odrodzi 

Odrodzi się zawsze i skrycie gdy 

mojego coś  poczytasz , to pomyślisz więc

wnet zaboli Cię na pewno głowa, oby

na dłuższą nie daj Boże tutaj teraz chwilkę.

- Mrozowski Artur 

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Łąka matki mojej

Jadę na piękną wielką łąkę

 tak tam zawsze...

 we mnie zieloną i taką jeszcze.

Jeszcze jestem i żyję też póki co

 sam ze sobą...

 jestem na cudownej łące

 tej co żyje i będzie...

 a jestem   tu z Tobą, matko.

Matko, mamusiu czemu płaczę

mateńko wiem dobrze

jak dobrze być na wielkiej

przestrzeni, gdzie w około

nie widać martwej żywej duszy.

Duszy mojej usłyszę jednak

głos tutaj tak wyraźnie

że są tu ze mną wszystkie

łąki tego świata z całej ziemi 

z  każdego lata.

Lata mijają a ja piszę  i  tworzę

tą łąkę matki mojej

gdzieś  na skraju puszczy

i tego tu lasu.

Lasu mi brakuje jak matki

i łąki i tego kamienia płaczliwego

na którym  z nią  razem

również  też siedzę.

Siedzę i patrzę, widzę tu po prostu

wszystko i nie tylko wzrokiem

swoim ... widzę tak daleko...

to z przodu  i to również z tyłu.

Z tyłu za mną jest cień matki

 mojej a przede mną wiem 

że jest cień...mego ojca.

Ojca góra jest też tu na tej zielonej

przestrzeni kampinoskiej

gdzie drzewa rosną i nie umierają

i rosły zawsze i będą

rosnąć dopóki....

Dopóki żyję przyjadę tu popłakać

jeszcze  sobie... bo lubię  

jak tą łąkę opodal  istnienia

mojego, naszego też  i rodzinnego ....

Początek wieku...

                   dawniej nowego .

- Mrozowski Artur

Zapraszamy do komentowania wierszy.

List do matki mojej

Matko moja mogę pisać

do Ciebie list

bardzo długi i po co ?

Po co skoro wiesz co wokół

mnie się dzieje

jak dzieje tego listu co zawsze

istnieje.

Istnieje pamięć nie utracona

bo zawsze

żyje matka , córka , żona.

Żona Twoja ojcze mój kochany

czeka i zawsze będzie

na list ocalenia z miłości .

Z miłości tej co przetrwa

wszelkie istnienia

pisać będą  zawsze ludzie 

te tak ludzkie listy.

Listy ucałujesz, ocalisz ,

przechowasz

dla potomności ku naszej

wszystkich żyjących tej mej

jeszcze radości.

Radości Twojej niech

nie będzie

przenigdy końca i tak będzie

w tym  oto tu liście ..

w Twoich matko rękach!.

 Rok  wielkanocny 2015

- Mrozowski Artur

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Coś

W tym samym czasie

młody podziwiać

powinien starego...

Miłość należy się

każdemu...

w młodym człowieku

dosłownie we

Wszechświecie

Czarne dziury...

z materii żywej do

martwej...

oraz martwej do żywej

rodzi się coś...   

Coś jak poezja...

w odwrotnym kierunku

zapłodnione jajo...

Zarodek jakby ludzki

słodką tajemnicą...

Boga jeżeli w niego tylko

wierzysz...

przyszłego potomka

bo co Ci szkodzi...

Jakąś czyjąś też bądź

gwiazdą na niebie...

pojawisz się w niebie

jak to coś...

ten tamten Ktoś...

może wnuczek...

    czy wiosna czy jesień

 2015 zawsze coś

- Mrozowski Artur

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Dla Gusi

Kocham Cię wszędzie

zawsze i szczerze

Gdy jeździsz sobie

na rowerze.

Kocham Cię na każdym

spacerku, w Żółtym

czy Zielonym sweterku.

Kocham Cię mocno

jak to Artur dziadek.

Gdy jesz z rodzicami

obiadek.

Kocham Cię w dzień

i w nocy, każdego ranka.

Zimą czy w lecie, na

całym naszym

Bożym świecie.

Kocham Cię jesienią i

wiosną, kiedy

Piękne w około kwiaty

rosną.

Tak Cię Kocham bardzo

moja wnuczko mała

I abyś o tym zawsze

pamiętała.

Dziadek Artur w 2014 rok

- Mrozowski Artur

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Fatum

Czy fatum wisi w powietrzu

nie sądzę jak w koniec

świata nie wierzę chociaż .

Chociaż mogą wybuchać bomy

jądrowe w rejonach świata to w

fatum w tym tysiącleciu

nie wierzę.

Wierze w Boga Ojca

który źle nie może chcieć dla

swoich dzieci stworzonych

lecz może musi uczyć ich rozumu

na błędach ludzkości.

Ludzkości fatum myślę nie grozi

rozwijając szare komórki dadzą

znać o sobie wnioski .

Wnioski z poezji wierszy że

dziwny jest ten świat śpiewający

jak w piosence fatum nie

zagraża ludziom tylko ich głupota.

-  Mrozowski Artur 

Wierzę w Boga

w tym roku 2015 co nie pozwoli. 

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Jesienią

Jesienią wyłażą...one

z zakamarków wszelkie

wspomnienia...

choć zmieniają się czasy

ustroje polityczne...

moda na wspomnienia

historia zostaje...

Zostaje jesienna zaduma

czas na rozmyślania...

o tym czasie kolejnej

wnet jesieni...

która jest tak nam więc

znowu potrzebna...

jeszcze ciepła choć...

jak deszcz też zapłakana

ale też tak bardzo...

po prostu i kochana.

Kochana jesień niech

zawżdy w wierszu zostanie

z Tobą duszą jesienną ...

mamusiu kochana zawsze

tatusiu zawsze kochany.

      ...aktualne co roku.

- Mrozowski Artur

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Wieczór 14

Wieczór został

jak kolacja wspólna

włączony telewizor

film wieczorny

w domu Twoim

całkiem realnym

rodzinnym

kiedyś.

Kiedyś wieczory były

są dawniej teraz

jeszcze kolejne będą .

Będą wieczory

wspomnień bo muszą

zapaść w pamięć

radością naszą

ludzką więc

rodzinną wspólną.

Wspólną wieczerzę

tą kolację przy świecy

nieś przez kolejne

radosne wieki Twoje

pielęgnuj.

Pielęgnuj tradycje

nawet może naiwne

pogańskie wileńskie,

żydowskie

chrześcijańskie,

dlaczego ?

bo warto

kiedy żyli wszyscy

wtedy jeszcze.

- Mrozowski Artur 

          

Rok 1914/2014 

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Jesień moja

Docenicie jesień

życia...

jak się Wam uda...

na obraz ten tu

popatrzycie...

jesienne wieczory...

ujrzycie...

na grillu kiełbaski

widok ten pewno

zmieni się...

po latach innych

szczęśliwej jesieni

nie brakuje...

Swoją postać widzę

obrazy... takie

różne kolory...

piękne bez bólu

głowy popękanych

myśli...

bo ziemia wszystko

wyciągnie...

bez wyobraźni nie

poeta...

zwyczajnie umrze

a ja...

żyję jeszcze...jeszcze

tej jesieni

- Mrozowski Artur

Jesień 2014

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Bodziec

Motyw do działania może być

jak zastrzyk...

fantazji lub młodości połkniętej

w pigułce...

W pigułce zostaw moc taką

aby chciało się chcieć...

Chcieć zrobić domek karmnik

dla ptaszków tak bardzo jeszcze

tego pragnę , lecz czemu wiem ,

że tego nie zrobię , bo

nie chce mi się ...

bez tego bodźca.

Bodźca niech da mi myśl

przedziwna...

lub kopa niech dadzą najbliżsi

a może dopiero wnuczek...

Wnuczek będzie bodźcem

przedostatnim gdy dla niego

wystrugam coś i wyrzeźbię ,

namaluje , stworzę i ...

napiszę.

Napiszę bajkę dla niego o dziadku

co z drzewa zrobił domek...

dla staruszków tak malutkich jak

powiew Wiosny, która jest zwykle

bodźcem do działania...

czegokolwiek...

jak czarodziej.

Czarodziej staje się też poetą

co pisze gdy wędruje po krainie

w której kocha się ...

wszystkie dzieci...

nie ma tam sierot ani głodnych

każdy ma ojca i matkę.

Matkę przełożoną tą boską   

te siostry miłosierdzia...braci

każdy jest tam motorem lub

rowerem do działania

a bodziec...

tam rośnie na grządkach.

Na grządkach jak na drzewach

zawsze zielonych wiosną...

na krzakach pod każdym domem

rodzinnym, gdzie zawsze

szczęście gości...

wisi bodziec...

dojrzały owoc Poezji.

- Mrozowski Artur

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Rozmowa

( córce w świątyni)

Wmawiam sobie więc przy okazji

Tobie że Pan Bóg wie co robi...

gdy rozmawiasz z nim...

Z nim rozmowa jest niekończąca

sprawi ona że będziesz płakać

tylko ze szczęścia czuć będziesz

więcej poznając stan ubiegły ...

z obecnym ta rozmowa z Tobą

będzie tak wreszcie ...

naprawdę dorosła...

Dorosła sobie opowiadaj ...

jak mnie piękne słowa ...nawet

na ścieżce zdrowia módl się do

kapliczki na drzewie gdzieś w puszczy

głęboko ... wierz w siebie ...

a Bozia się zaopiekuje ...

Zaopiekuje w potrzebie będąc ...

biegnę do Ciebie ojciec jestem ...

czy matka kiedy trwoga zawsze

wzywam Boga ...niech Cię ocali

zlituje nad nami ...

na tle nieba błękitnego...

Błękitnego coś gra lub ktoś ...

rapsodię w sobie miej ... czuj ją

zawsze troszkę i odrobinę poezji

miej zawsze ... garnij się do słowa

bo ono czyni też cuda dobrze ...

Dobrze w tej psychoterapii słownej

poetycznie symbolicznej być ...

tej świątyni przyrody ślady obecności

są Boga wszędzie... przyziemne

więc rozmawiaj ...

Rozmawiaj gadaj do siebie i krzycz...

wołaj w niebo głosy a na pewno...

usłyszy ktoś Ciebie nawet w głębokiej

puszczy w tym lesie ...

W lesie zawsze czują się ludzie ...

bardzo dobrze na pustyni w

świątyni radości nawet...

w samotności ...wsłuchuj się w odgłosy

serca i swoich myśli...

rozmawiaj...krzycz i wołaj...

ktoś usłyszy...

Ja Na pewno – tatuś Twój.

- Mrozowski Artur

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Chwała Bogu

To, że rodzą się poeci

chwała Bogu na

wysokościach   

a miłość .

Miłość pojawiła się na

szczęście

nie tylko do Boga

też chwała Bogu

za to.

To wszystko jest tak

mądre ,

że chwała Bogu , że tak

mało ludzi rozumie

poetę a pies .

Pies podał mi dziś łapę a

książek

nie czyta i wierszy

nie pisze,

też jak wszystko dzięki

Bogu.

Bogu chwała więc Tobie

pies

ci mordę lizał poeto

z bożej łaski.

Łaski podaję Ci rękę

wyciągam do Ciebie

tez chwała Bogu 

za to.

- Mrozowski Artur

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Światło

Niech nadziei światło razi nas

wszystkich swoją jaskrawością

jak słońce i gwiazdy na łące.

Na łące niech pasą się pokorne

nasze dusze i niech oświetla je

mądrość ponadczasowa

jak promień.

Promień radości wiecznej niech

zawsze świeci ponad zwątpieniem

nudną smutną rzeczywistością

w tłoku życia pośpiechu

dnia codziennego.

Codziennego światła niech nam

nie zabraknie nawet w nocy niech

słońce daje nam światło nadziei

oświecenia i niech aby 

ciemnoty nie będzie.

- Mrozowski Artur

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Do samotności

Odejdź pójdź sobie
w puszczę gdzie bagna
nieprzebyte gąszcze...
zgiń przepadnij maro
niewidzialna okrutna.

Okrutna samotności
bez duszy kojącej moje
namiętności ponura zmoro
ludzi umieraj...

Umieraj dla wszystkich
ludzi aby nie zaznali ...
nigdy żadnej samotności.

Samotności pozbyć...
musisz się mój przyjacielu
moja droga , bo nie ma
nic gorszego bardziej
okrutnego być jako
Człowiek samotny...
jeszcze samotnie
umierający...
       ... to straszne...


- Mrozowski Artur

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Szukanie drogi

Szukałem miłości długo

ale była ona zemną
od urodzenia choćby
w rodzinnym domu zawsze
ujrzeć i znaleźć ją musisz.
 
Musisz jakiś czas póki jesteś
młody poszukać drugiej
swojej połowy i błądzić też
na pewno będziesz , bo
życie często jest kręte
drogi prostej , szerokiej ,
przejrzystej brakuje.
 
Brakuje dokładnych
drogowskazów i znaków
zakazu czy nakazu, bo
masz wolną wolę i na
bok możesz skręcić .
 
Skręcić Ci wolno lecz
szybko oceń czy to
Ci się opłaci , czy ktoś
nie wyrzuci Ciebie w krzaki
lub znajdziesz ślepą
może uliczkę z której
powrotu nie ma.
 
Nie ma co o tym pisać
dłużej , bo sam wybierasz
drogę i modlę się o Ciebie
byś nie zboczył za daleko
nie został chorym
na umyśle lub na
ciele kaleką.
 
Kaleką życiową nie bądź
nie błądź a drogi dobrej
jedynie dla Was wspólnej
poszukaj.
 
- Mrozowski Artur
z XX wieku


Zapraszamy do komentowania wierszy.

Może Ż

 

Może kiedyś będę

jeszcze raz żył   a będę piękny
oraz znów zdrowy młody .

Młody każdy chciałby być

po iluś tam latach, lecz
nie ma co się łudzić i oszukiwać.

Oszukiwać siebie a Może i warto

lecz czy ma to większy sens .

Sens każdego życia, każdy Może

musi sam sobie znaleźć.

Znaleźć trzeba go w małej istocie

co chodzi po
kałużach i po błocie.

Po błocie zawsze przychodzą

dni słoneczne i Może to też Może
jest tak istotne.

Istotne są poranki nasze,

że znowu na śniadanie zjesz tą
samą Może z mamą kaszę.

Kaszę czy płatki z mlekiem

jeszcze zadowolisz się kolejnym
lekarstwem lekiem.

Lekiem Może być Twym

poranne słońce i to ,że
widzisz je jeszcze ponownie.

Ponownie Może pospacerujesz,

któryś tam raz po dworze oraz
że kolejnej wiosny znów
dożyjesz Może.

Może warto zawsze mieć przy sobie

garstkę otuchy lub   nadziei   
choć łyknąć kropelkę to pociecha
też jakaś   znów
Może się znajdzie.

 

 

- Mrozowski Artur

 

 

Poezja Może naiwna 2000/2013

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Krople czasu

Na wiosnę piszą poeci

o wszystkim nic dodać

przecież nie mogę...

wartościowego...

dla każdego, chyba że

osobiste krople mego potu

spadną na kartkę ...

wydruku komputerowego

nagłego uniesienia

nad starą tą radością ...

wiosennego zaistnienia

po przebytej wycieczce

bez ani kropli rosy ...

ani deszczu kropelki

w upalne popołudnie

tych starych zwierzeń...

tych w marcu czy kwietniu

z wnuczką nie jedną

a łza się w oku kręci ...

znowu kolejna kropla

często głupiego takiego

Pięknego Czasu Jest...

kiedy kiedyś była...

Wiosna wiosenna

taka.. cała Radosna...

                     

kapiące daty 2001/2013

- Mrozowski Artur

Zapraszamy do komentowania wierszy.

Światło źródło ciszy

Kto by nie chciał być ...

zawsze szczęśliwy ...
w bezdusznej pogoni
za schabowym setką wódki
marzyć o wielkiej forsie.

 Forsie przyglądaj się ...

z przymrużeniem oka,
niech to nie będzie ...
dla Ciebie źródłem jedynego
szczęścia a światło...

 Światło jak światłość ...

wiekuista , świeci też jak
spojrzy w dal nawet ateista
bo warto...

Warto jak potrafisz w ciszy

uwierzyć we wszystko
w groszek zielony pięknie
przystrojony tą masę ...
tabletek dla zdrowia ...
a przede wszystkim w Boga.

Boga światłość niech

sprawi byś oślepł całkowicie
a źródłem szczęścia ...
może być tylko uczucie
miłości , do najbliższego
Tobie człowieka i ...
do sąsiedniego co pisze
wiersze o ciszy ...
tej co jest duszy ciszą ...
albo ciszą duszy ...  ...

 

Dla  Franciszka z dymem białym

- Mrozowski Artur

Zapraszamy do komentowania wierszy.