Uwielbiam jak się uśmiechasz,
gdy obejmujesz mnie spojrzeniem,
to nie przypadek złączył nasze dusze,
to los był naszym przeznaczeniem.
Wspólnie tkaliśmy błękit nieba
i złotą nicią jasne słońce
na szarym płótnie codzienności
z naszej miłości pałającej.
Ty malowałeś pędzlem marzeń,
tęczę kolorów i nadzieję
ja rozjaśniałam białą kredką
ponure skrawki osnute cieniem.
Pośród wieczornej, błogiej ciszy,
szeptałeś dla mnie czułe słowa,
każdą sekundę tlącej chwili
pragnęłam z tobą zasmakować.
Przy blasku świateł gwiezdnej nocy,
gdy nam muzyka walca grała
w twoich ramionach utonęłam,
ze szczęścia mocno cała drżałam.
Jak dobrze, że mam blisko ciebie,
czułości serca twoje dłonie,
pożeglujemy życia łodzią,
tam, gdzie widnieje świata koniec.
Iwona Sobczyk
Zapraszamy do komentowania wierszy.
