Wieczna miłość

Wiem, że miłość nie umiera

czuję dłoń na mojej skroni,

swe ramiona rozpościera,

każdy smutek tchem rozgoni.

Myśli złote mi rozdziela,

tajemnicy rąbka chyli,

tak mi dobrze z tą miłością,

tak mi dobrze w każdej chwili.

Noc choć ciemną ma naturę,

to ja kocham jej spojrzenie,

ona patrzy na mnie czule

w snach zasyła ukojenie.

O poranku Świtezianka

w złocie cała się rumieni,

wiatr kołysze gałązkami,

płynie koncert wśród zieleni.

Wiem,że mniłość nie umiera,

żyje echem w testamencie,

kwitnie tam,gdzie letnia cisza

na niebieskim firmamencie.

- Iwona

Zapraszamy do komentowania wierszy.